aanmelden
home vakantie frankrijk (2011)

Frankrijk (2011)

Laatst gewijzigd: vrijdag 5 augustus 2011 om 16:30

In juli 2011 zijn we naar La Feuillie in Manche (Frankrijk) geweest. Hieronder vind je het reisverslag.

vrijdag 22 juli

Na rustig de auto te hebben ingepakt, zijn we tegen half tien in colonne (twee voertuigen) richting het zuiden vertrokken. Onderweg werd ons, middels borden, aangeraden om na twee uur rijden, een kwartiertje rust te nemen. Dat hebben we gedaan in de Wouwse Tol. Na de koffie zijn we via de Liefkenshoektunnel richting Gent gereden, om van daaruit door te gaan naar Kortrijk. Daar aangekomen, vonden we met enige moeite een ballenbak, zodat de jongens even hun benen konden strekken en Robert zijn eerste Jupiler van de vakantie kon drinken. Na een uurtje hebben we Bloemenweelde (de bed and breakfast) opgezocht. En zijn we naar een restaurant gaan zoeken. Na een ingewikkelde zoektocht, waarbij we lokale Delhaize hebben aangedaan voor een paar blikjes Jupiler, hebben we uitgebreid gedineerd in een snackbar. Hans en Robert zijn nog een stukje langs de Leie gaan lopen. Bij terugkeer is er nog wat gedronken op de kamer, omdat er geen gemeenschappelijke ruimte aanwezig was. Daarna zijn we ons bed gaan opzoeken.

zaterdag 23 juli

De kleine ongemakken, zoals verschrikkelijke kussens en het gebrek aan een gemeenschappelijke (zit)ruimte werd gecompenseerd door het ontbijt. Dat was voortreffelijk! Na het ontbijt zijn we, wederom in colonne, doorgereden naar Frankrijk. Via Lille, Le Havre en Caen, richting Coutances en vandaar omhoog. We arriveerden tegen het begin van de avond. Desiré en Hans zijn het huis gaan inrichten, terwijl Els en Robert naar de dichtstbijzijnde supermarché zijn gereden voor wat noodzakelijke spullen. Toen de boodschappen waren gedaan en het huis was ingericht, zijn de worstjes op de braai gemikt en zijn er flesjes pils (Kronenbourgh 1664) en een fles wijn opengetrokken. We hebben goed gegeten. Daarna zijn de jongens in bed gestopt. Het was daarna iets te koud om buiten te zitten, dus hebben we binnen nog een drankje genomen, alvorens naar bed te gaan.

zondag 24 juli

Vandaag hebben we het rustig aan gedaan. Na een heerlijk ontbijt, met croissants, stokbrood en ander lekker brood, is bijna iedereen (Els bleef thuis) vertrokken richting Saint-Lô voor een bezoek aan de hypermarché. Die bleek gesloten, dus zijn we via de al bekende supermarché naar het huisje teruggekeerd. We besloten de middag door te brengen in het nabijgelegen Pirou. Daar bevind zich een kasteel uit de twaalfde eeuw, dat we hebben bezocht. In één van de bijgebouwen bevindt zich een prachtig borduurwerk van mevrouw Therese Ozenne. Het vertelt het (beeld)verhaal, dat begint met de inval van de Noormannen. Het kostte haar 16 jaar om het doek (van 58 meter) te borduren. Na het kasteelbezoek zijn we doorgereden aar het strand van Pirou. Het was een beetje te fris om te zwemmen, maar Desiré en de jongens zijn wezen pootjebaden in de branding. In de supermarkt vonden we een gerookte kip. Aangezien je die alleen in Frankrijk tegen komt, is dat al een goede reden om daar op vakantie te gaan. We hebben die avond heerlijk gegeten.

Maandag 25 juli

Na het dagelijkse bezoek aan de boulanger en het overvloedige ontbijt, zijn we in colonne vertrokken naar Coutances. Daar hebben we eerst de kathedraal bekeken. Vervolgens zijn we naar het park gegaan. In het park waren veel perken ingericht met het thema gezelschapsspellen. Zo was er een schaakbord en stonden er mikadostokken. Ook in de aanplant kwam het thema terug, bijvoorbeeld in de vorm van speelkaarten. Na een kopje koffie vertrok Desiré met de jongens naar het strand van Pirou. Els, Hans en Robert zijn in Coutances gebleven. Ze hebben eerst een kerk bezocht en zijn daarna door de stad gaan wandelen. Onderweg is een tentoonstelling bekeken van foto’s van de omgeving. De foto’s waren afgedrukt op doek. De artiest werkt veel met details. Dat geeft soms mooie effecten en is erg inspirerend. Er zijn gelijk nog wat detailfoto’s van de kathedraal gemaakt.

Dinsdag 26 juli

Vandaag besloten we tot een dagje Calvados. Terwijl de jongens zich (met Desiré in de buurt) in de speeltuin vermaakten, zijn Hans, Els en Robert richting Bayeux vertrokken om het beroemde tapijt te bewonderen. Dat was de moeite waard, vooral omdat Els al wat voorwerk had gedaan naar de geschiedenis die het tapijt in beeld brengt. Het tapijt vertelt het indrukwekkende (beeld)verhaal van Willem de Veroveraar die naar Engeland trekt om zijn troon op te eisen. Even na het tapijtbezoek belde Desiré om te melden dat ze met de jongens op weg was naar Pointe du Hoc. De Duitsers hadden hier in de oorlog zes grote kanonnen geïnstalleerd, om de landingsstranden te verdedigen. In de dagen voordat de landing van de geallieerden plaatsvond, werd het zwaar gebombardeerd. Het is een landschap van bomkraters en zwaar gehavende bunkers. Het is te zien dat er zwaar is gevochten. Desiré heeft dit verteld aan Martin en ook over de grote begraafplaatsen. Martin wilde graag de “witte kruisen” zien, dus vertrok hij met Hans en Robert terug naar Bayeux, om onderweg een grote Amerikaanse begraafplaats te bekijken. In Bayeus hebben Hans, Martin en Robert de schitterende kathedraal en de watermolen bezocht. De dag werd afgesloten met een heerlijke maaltijd en een drankje.

Woensdag 27 juli

We zijn de dag begonnen in Saint-Lô, met een bezoek aan King Jouet (een grote speelgoedwinkel) omdat de jongens hun stickervellen vol hadden. Gewapend met een kudden Playmobil stokstaartjes (Thomas) en een Lego watermolen gingen we naar de naastgelegen hypermarché om uitgeberid boodschappen te doen. Robert is daarna met Els en Hans naar Balleroy vertrokken om het “Château des Ballons” te bekijken. Het kasteel is in het begin van de zeventiende eeuw gebouwd voor Jean de Choisy. De bijnaam “Des Ballons” heeft het kasteel veel later gekregen, toen het eigendom werd van Malcolm Forbes. Hij was groot liefhebber van luchtballonnen en bewonderaar van de gebroeders Montgolfier. Door de grote groep viel de tour door het kasteel wat tegen. De entree met zwevende trap is echter wel indrukwekkend. Desiré is met Martin en Thomas richting Coutances vertrokken voor een bezoekje aan de dinodoolhof. Dat is een doolhof door een groot maïsveld, opgeleukt met plaatjes van dinosaurussen.

Donderdag 28 juli

Hans en Els besloten vandaag een rondje Manche te doen, terwijl Desiré, Robert en de jongens naar La Cité de la Mer in Cherbourgh vertrokken. Dit is een soort diepzeemuseum, met als hoogtepunt een bezoek aan de atoomonderzeer “Le Redoutable”. Deze is 128 meter lang, en had 16 kernraketten aan boord. Aan boord kan je een kijkje nemen in de technische ruimtes, de bemanningsverblijven, het rakettencompartiment en de torpedoruimte. Het reactorcompartiment is, om begrijpelijke redenen, vervangen door een leeg compartiment. In het museum zijn ook een aantal andere duiktoestellen te bewonderen, waaronder een bathyscaaf. Daarnaast zijn er een aantal aquaria en een haaienpoel, waarin je haaien en roggen kunt “aaien”.

Vrijdag 29 juli

Omdat een vakantie geen vakantie is, zonder een bezoek aan een dierentuin, zijn we vandaag met z’n allen in colonne naar de Zoo de Champrepus gereden. Deze ligt een stukje onder Coutances en bestaat uit twee parken, gescheiden door een weg met een grote brug. In het eerste (kleine) deel vinden we de kinderboerderij, een cheeta en de tijgers. In het grotere deel leven (onder andere) de maki’s, vari’s, luipaarden, giraffen, pinguïns, leeuwen en prairiehonden. Ook is er een speeltuin en… een ballenbak! Op de terugweg zijn we gestopt bij de hypermarché in Coutances, om wat vis te scoren voor op de braai. De keuze is gevallen op forel, een onbekende witvis, en haai! Erg lekker allemaal.

Zaterdag 30 juli

Vandaag hebben we het bezoek aan de bakker maar overgeslagen, om direct de auto in te ruimen. Na te hebben afgerekend met de eigenaresse, konden we tegen tien uur op pad. Na Caen konden we aansluiten in de file bij de eerste tolpoort. De lengte viel nog wel mee voor een zwarte zaterdag, maar we besloten de snelwegen maar even te laten voor wat ze waren. Uitstekende keuze, want op de alternatieve route was er veel te zien. Ook de secundaire brug over de Seine was indrukwekkend hoog. In de buurt van Saint-Saëns (niet Camille) zijn we de snelweg weer opgereden, om via Abbeville en Lille naar Kortrijk te gaan. Daar aangekomen, zijn we gaan dineren in dezelfde snackbar (met heerlijke mayonaise) als op de heenweg. Ook nu smaakte alles uitstekend. Na de jongens op hun luchtbedjes te hebben gelegd, zijn Desiré en Robert nog een stukje door de stad gaan wandelen. Kortrijk heeft een mooi centrum.

Zondag 31 juli

Tegen negen uur zijn we, na wederom een uitstekend ontbijt, vertrokken naar huis. Omdat de paarden (alle 105) de stal roken, zijn we direct doorgereden, met alleen een tussenstop om te tanken. Rond het middaguur waren we thuis. Daarmee kwam een eind aan een heerlijke vakantie.

Martin gaf nog wel aan dat hij niet meer naar Frankrijk hoeft. Dat is veel te ver rijden.

De foto's van deze vakantie vind je hier.